fbpx

O zaburzeniach
odżywiania
inaczej

Zaburzenia odżywiania
stają się dziś epidemią

Bulimia, anoreksja i kompulsywne objadanie się to najczęstsze z nich. Niestety osoby zaburzone na tle żywieniowym zazwyczaj ukrywają swój problem. Wstyd, niemoc, lęk przed odrzuceniem i częsty brak zrozumienia (zarówno ze strony najbliższych, jak i pracowników służby zdrowia) nie sprzyjają zdrowieniu, a w wielu przypadkach prowadzą do tragedii.

 

Powrót do stanu psychofizycznej równowagi winien zacząć się od odpowiedzi na podstawowe pytanie: „Czym karmię swoje ciało, umysł i duszę?”. Gdy choruje ciało, choruje też dusza, i na odwrót. Tylko pokarm właściwy każdej z tych sfer daje gwarancję dobrostanu człowieka. Gdy choruje ciało, choruje też dusza – i na odwrót. Zaburzenia odżywiania nie bez powodu najczęściej występują w towarzystwie depresji i niskiego poczucia własnej wartości – a osoba chora na depresję traci siły witalne i zdolność do realnego postrzegania rzeczywistości.

 

Małgorzata Jankowska

O czym i dla kogo
jest ta książka?

Książka Kto zjada wilcze jagody? powstała przede wszystkim po to, by pokazać osobom walczącym z zaburzeniami odżywiania, że rozwiązanie ich problemu jest możliwe. Składają się na nią wypowiedzi bohaterów, którzy przedstawili swoją drogę do zdrowia i wolności. Ich słowa odkłamują narosłe wokół zjawiska mity (choćby dotyczące wieku i płci) i w bezkompromisowy sposób obnażają mechanizmy stojące u jego źródła.

 

Adresatami tej książki nie są jedynie osoby zmagające się z bulimią czy kompulsywnym objadaniem się. Publikacja będzie także wsparciem dla ich bliskich, pomagając im wczuć się w sytuację owładniętego wilczym głodem człowieka. Może ona również stanowić istotny głos w dyskusji nad kwestią sposobu leczenia zaburzeń odżywiania w Polsce, wprowadzając ożywczy ferment w środowisku psychologów i dietetyków.

Zajrzyj do „Wilczych jagód”

Chcesz wiedzieć więcej?

O autorce

Małgorzata Jankowska

Z wykształcenia doktor nauk humanistycznych w zakresie literaturoznawstwa,
z wyboru serca – malarka i poetka.
Swoją twórczość prezentuje w autorskiej Galerii Obrazów i Słów. 
www.obrazy-słowa.pl

W życiu i sztuce poszukuje Piękna, Miłości i Prawdy.
Zachwyca ją człowiek jako istota wielowymiarowa,
na której świadomość składają się doznania płynące z ciała, duszy i umysłu.
Kocha ciszę i przestrzeń. Kocha być sobą.

Zrodzona z osobistych doświadczeń książka
Kto zjada wilcze jagody? jest debiutem autorki.

 

Małgorzata Jankowska

Piszą o książce

Książka Kto zjada wilcze jagody? O zaburzeniach odżywania inaczej trafiła w moje ręce z polecenia. Nie ukrywam, że byłam jej bardzo ciekawa. Jako psychodietetyk zapoznałam się z wieloma książkami traktującymi o zaburzeniach odżywania. Mimo to miałam nadzieję, że ta wniesie coś nowego do mojej świadomości, a może nawet pobudzi mnie do zmiany myślenia.

Książkę przeczytałam jednym tchem. Jest to poruszająca historia kilku osób zmagających się z zaburzeniami odżywiania. Czytelnik ma okazję wejść w świat bohatera, poznać jego rozterki, bolączki, kryzysy. Nie uświadczymy tu akademickich regułek czy psychologicznych lub dietetycznych informacji. Osobiście musimy stawić czoła demonom, z którymi przez lata mierzyli się bohaterowie i zrozumieć ich bezsilność. Przedstawione w tej książce historie dają do myślenia. Pokazują, z jakimi problemami borykają się osoby dotknięte zaburzeniami odżywiania. W sposób definitywny obnażają niedoskonałości służby zdrowia i specjalistów zajmujących się tematyką zdrowia psychicznego. W moim odczuciu jest to pozycja obowiązkowa nie tylko dla osób z zaburzeniami odżywiania, ale przede wszystkim dla psychologów, lekarzy i dietetyków. Relacje bohaterów książki ukazują, że wiele stosowanych metod leczenia bulimii, anoreksji czy kompulsywnego objadania się jest niewystarczających lub wręcz szkodliwych dla zdrowia. Jako dietetyk i psychodietetyk nie miałam świadomości, że w mojej grupie zawodowej nadal świetnością cieszy się rozpisywanie diet w okolicy 1000 kcal. Mam nadzieję, że ta książka przyczyni się do tego, że osoby zmagające się z zaburzeniami odżywiania wreszcie zostaną dostrzeżone, usłyszane i gdy już wreszcie zdecydują się na szukanie pomocy, tę pomoc otrzymają. Zdecydowanie polecam.
Marta Pawelec – psychodietetyk, dietetyk kliniczny
Książka Małgorzaty Jankowskiej Kto zjada wilcze jagody? O zaburzeniach odżywiania inaczej napisana jest w formie wspomnień i wywiadów. Jej dużym atutem jest różnorodność bohaterów uwydatniająca nam rozpiętość doświadczeń życiowych i różne perspektywy postrzegania zaburzeń na tle żywieniowym. Gdy kończymy czytać jedną historię, z niecierpliwością sięgamy po następną. W każdym rozdziale można poczuć cząstkę danej osoby, jej temperament, osobowość, wartości. Przedstawione historie pokazują, że w życiu pojawiają się różne czynniki, które wpływają na rozwój zaburzeń, dlatego świadomość ich źródła jest nieoceniona w kontekście utrzymania przyszłej stabilności. Przyznam, że książki, które przedstawiają bezpośrednią relację i spojrzenie konkretnych osób są dla mnie najcenniejszą lekturą, bowiem służy ona wnikliwemu poznaniu człowieka. Wtedy mogę zgłębić prawdziwe, pozbawione teoretyzowania myśli bohaterów i poczuć głęboko ich świat. W związku z tym, gdy dowiedziałam się, w jakiej formie została napisana ta książka, bez wahania zgodziłam się ją przeczytać. Z jednej strony czytanie było dla mnie bardzo przyjemne, ponieważ książka napisana jest dobrym i przystępnym językiem, z drugiej jednak niosło świadomość, jak głęboko nieszczęśliwe i zagubione są wypowiadające się osoby. W związku z tym, że one same opisywały swoje stany, tym bardziej czułam ich ból. W tej książce została przedstawiona metoda wsparcia osób uwikłanych w zaburzenia odżywiania, praktykowana przez Annę Gruszczyńską, która sama przeszła bulimiczne piekło, stąd doskonale rozumie ich sposób myślenia oraz schematy zachowań. Postrzegam tę metodę jako bardzo praktyczną i logiczną. Anna pokazuje swoim podopiecznym inną perspektywę życia, pomaga „przestawić” myślenie i daje konkretne wskazówki rozwiązania problemów z jedzeniem. Możliwość stałego kontaktu z Anną, jej troska, zainteresowanie oraz indywidualne podejście do każdego, kto zgłasza się do niej po wsparcie, to bezsprzeczne atuty tej metody. Z relacji bohaterów można wywnioskować, że ów swoisty mentoring Anny Gruszczyńskiej był dla nich wybawieniem podczas wychodzenia z destrukcyjnych nawyków. Przy ogromie zniszczeń powodowanych przez zaburzenia odżywiania wzmocnienie i opieka z zewnątrz niewątpliwie są bardzo pomocne. Po przeczytaniu książki Kto zjada wilcze jagody? mam poczucie ubogacenia mojego warsztatu o kolejną perspektywę. Jestem wyznawcą całościowego spojrzenia na człowieka, więc przesłanie tej publikacji ze mną koresponduje. Uważam, że łączenie różnych podejść może dać nam jeszcze lepszą skuteczność w leczeniu zaburzeń odżywiania. Moim zdaniem jest to istotna lektura dla psychologów i psychoterapeutów, ponieważ pokazuje dokładnie, z czym zmagają się osoby dotknięte zaburzeniami odżywiania, jak one ujmują ten problem, czego im brakowało podczas spotkania z psychologiem w przeszłości, co zaś okazało się czynnikiem wspierającym. To bardzo ważna książka w obecnych czasach, albowiem zaburzenia odżywiania stanowią realny problem społeczny, a każda cegiełka, która może zbudować stabilność i bezpieczeństwo drugiego człowieka, jest warta zarekomendowania.

Kto zjada wilcze jagody? należy uznać za doskonałą lekturę nie tylko dla osób bezpośrednio zmagających się z zaburzeniami odżywiania, ale również dla ich rodzin oraz każdego specjalisty, który pragnie te osoby wspierać.
Hanna Polecka – psycholog

Pobierz rozdział

Pobierz
darmowy rozdział

Pobierając bezpłatny rozdział zgadzam się na przetwarzanie moich danych osobowych i wysyłkę newslettera Imprint Media.
[Szczegóły w polityce prywatności]

Kup książkę!

Wracam na górę